CHAPTER 1 #BagongBuhayNiRandy

AUTHORS NOTE:  and im back! Na miss nyo ba ako? Prang hindi naman, hehe!  So, pa year 2020 na po tayo, at moving forward na tayo sa pa team book 2 ng PETEXRANDY, why? Dahil napansin kong gusting gusto nyo ang kavaklaan nila pete and randy hehe cheret lang! syempre, ang love story nila, maraming maraming salamat po! Dahil sa inyo nakaka 1000 reads na and couting ang PETEXRANDY eventhough hindi po ako magaling magsulat, naniniwala lang ako sa mga taong sumusuporta sa akin at kahit kaunti ang votes at puts sa library, ok lang, I understand, alam kong nakasuporta pa din kayo sa akin, yung reads pa lang, pinagpapasalamat ko po! As I said, sa teaser sa book 1, madaming twists and turns ang book2 na ito, kaya, kung inaakala nyo ay may happy ending or happily ever after sila pete and randy sa book 2??? Well, baka, siguro, after ng mga mangyayaring masasakit at masasaklap sa buhay ng ating mga bida, at hanggan dyan na muna, grave kayo ah! Pinakwento nyo na ako haha So eto na nga po ang Chapter 1, bago matapos ang taong 2019 ay may pa chapter 1 at 2 na ako sana at magpapatuloy po ito sa taong 2020, so, advance Merry Christmas po sa lahat at Happy New Year 2020! Enjoy Reading! PAALALA NI OTOR: ito ay kathang isip lamang at ginawan ng version mula sa mga KWENTONG PETER PAN at ALICE IN WONDERLAND, sarili kop o itong akda, kung may nabasa man kayong kahalintulad nito sa ibang mga ebooks ng w*****d, booklat or dreame, sa sss, sa ibang mga websites, NA WALA KONG PAHINTULOT, PLEASE REPORT TO ME at my official sss: xavier lawrence randol ,maraming salamat po! CHAPTER 1 #BagongBuhayNiRandy Asan na yun? Asan na yung butas? Nandito lang po yun teacher eh! Nasa malaking narra na kami, siguradong nandito lang yung butas eh, hanap kami ng hanap, nang biglang, SINO KA? SINO KA! MAGSALITA KA! May mamang lumitaw sa gitna ng punong narra at sinabing, ikaw si randy hindi ba? Oo bakit, sino ka? Kilala mo ko kung sino ako, at inalis niya ang kapang itim na nakatakip sa mukha niya, hindi ako nagkakamali siya yon! ANONG KAILANGAN MO SA AMIN? SAGOT! Isa lang naman ang kailangan ko sa iyo, randy, pakikipag alyansa sa susunod na digmaan sa neverland kapalit ng pagbabalik mo sa iyong mundo! pakikipag alyansa sa susunod na digmaan sa neverland??? Ano yon? Malalaman mo sa iyong pagbabalik, so, anong sagot mo? Oo o hindi? Gustung gusto ko nang makabalik sa mundo namin kaya… Oo, tintanggap ko! Magaling! Lumapit siya sa akin at, kinamayan ako, the deal is set and, ikinumpas niya ang kanang kamay sa ugat ng punong mahogany at, Lumitaw ang nakasisilaw na portal! Here is your freedom, sa ngayon, Dali dali kaming pumasok sa butas ni junie, hanggang sa Wait! Wala ba man lang pasalamat dyan? Ok, thank you, blank ni (TOOT MALALAMAN NYO SA BOOK2) Walang anuman, nakangiti niyang tugon, siyangapala, eto! Para sa iyo! Ano naman ito? Sagot ko, nagbigay siya ng asul na susi na may malilit na asul na chain necklace, nakalitaw pa ang kalahati ng katawan namin sa portal. Asul na Susi yan, ng portal, itatapat mo lang sa napili mong puno at makakabalik ka na anytime dito sa neverland, Ah ganun ba? Sige paalis na kami, Wait lang! Ano na naman! Yung kasunduan natin ah! Oo, oo, ang kulit mo naman! Oh,aalis na kami, paalam! Paalam sa inyo randy at junie, hahaha! Hahahaha! Parang loko loko talaga yung si (toot, malalaman sa book2) Hanggang sa… Waaaaahhhhhh! Hinigop na kami ni portal, Teacher Randy! Junie! Nakahawak kami sa isat isa habang nahuhulog sa loob ng portal na parang black hole as in, madilim, walang ilaw, at Bog! Aray! Asan na ba tayo? Alis ka nga sa tiyan ko junie! Ay sorry po teacher! Nakaaninag ako ng parang mga tabla ng kahoy, ibig sabihin? Hinawi ko ang ilan sa mga ito at nagkalaglag sa labas, Halikana junie, Opo, teacher, At nakalabas na kami, ang babaw naman kasi ng butas, at hindi ito basta butas! Lumang balon, sa likod ng classroom!?! Yehey! Nakabalik na tayo junie! Oo nga po, nakabalik na tayo teacher junie, yehey! At iyon na pala ang simula ng malaking pagbabago sa mga buhay namin. RANDY POV MARCH 18, 2020 Its been 5 years! PERO MALI KAMI NI JUNIE Halos 10 taon siguro na kaming nawawala, ganun pala sa neverland! Doble ng taon ang tinagal naming doon, buti na lang, naitago ng eskwelahan ang totoo, dahil sa aming mabait na principal, at nakapag aral ulit si junie, at nakapag trabaho ulit ako, Marami nang nagbago, mga katrabaho ko, mga estudyante at syempre, ang school, na modernized na, may mga computers, na dati typewriter ng gamitnaming, alam nyo naman sa probinsya, anyway, malapit nang mag april 6, graduation day nila junie, oo, nag grade 6 siya, well, ganito kasi yun, after naming mapunta sa neverland, at ma stuck doon, nag ALS or ALTERNATIVE LEARNING SYSTER si junie, kahit summer pumapasok siya sa school, hinimok ko kasi siyang mag aral kahit yung mga magulang niya halos pinababayaan lang siya, sugarol na nanay at lasengerong tatay, tinamaan ng magaling hano? Huwag na lang nating pag usapan, sumasakit lang ang ulo ko, luckily dahil sa talino ng bata at kasipagan nito, makakagraduate na siya! Kahit hindi ko na siya estudyante, GRADE 6, SECTION BONIFACIO kasi ang hawak ko this chool year, si junie, GRADE 6, SECTION JACINTO na hawak ng kaibigan kong guro na si Ms. Millieta, ang medyo mabait na masungit kong co-teacher, naka ponytail at naka makapal na gradong salamin sa mata. Pero kahit ganoon, tinututukan ko pa din yung bata, ewan ko ba! Para ko na kasi siyang pamangkin o anak, sa pag-aaral niya at mga school projects. Nagtatanong nga si ms, millieta kung kaanu-ano ko daw si junie, ang sinasabi ko lang, pamangkin ko siya kahit hindi talaga. ABRIL 6, 2020, ALAS 12 NG TANGHALI, ST. VINCENT DE PAUL SCHOOL STAGE AND QUADRANGLE Umaakyat na sa stage ang buong klase ng section jacinto, nakita ko si junie, mukhang malungkot siya, mukhang di na naman siya sinipot ng mga pabaya niyang mga magulang, JUNIE ALMACEDA, CLASS VALEDICTORIAN, GRADE 6, SECTION JACINTO, yan ang binaggit ng emcee namin, aakyat n asana ako ng stage ng biglang… Himala! Yung mga magulang ni junie Dumating! Natatawa pa ako kasi naka rollers pa yung nanay niya, na naka blouse na blue, na hindi maitago ang kalakihan ng boobs  at itim na maigsing palda MS KEANA REEVES AS MOTHER OF JUNIE At yung tatay niya parang galing pa sa sabungan, naka pantalon, itim na sapatos at checked na polong asul MR. ERIC NICHOLAS as FATHER OF JUNIE. Nakita kong naiiyak si junie, syempre, nakumpleto na silang buong pamilya, Pagkatapos ng graduation, pinuntahan ako ni junie at ng kanyang mga magulang, nagpapasalamat ang kanyang mga magulang sa akin, sinabi ko naming walang anuman, tungkulin ko yun, bilang guro niya at pangalawang magulang, nagpaalam sila sa akin, dahil may salu-salo daw sila sa kanilang bahay, inaaya nga nila ako, pero hindi na ako sumama, nagdahilan na lang ako na may mga aasikasuhin pa ako kasama ang mga kapwa ko guro, Unti unti nang nawawala ang mga magulang at mga mag-aaral, nagsisiuwian, pati ang mga kapwa ko guro, ako, uuwi din naman ako, pupunta muna ako sa classroom ko, nadatnan ko sa classroom ko, ang mga nakaayos na toga sa loob, hinawakan ko ito, masaya ako, kasi nakapag pa graduate na naman ako ng mga estudyante, tama! Dapat maging masaya ako! Eto na ang mundo ko, wala na ako sa never land, hindi na ako babalik doon! Nasa pagmumuni muni ako nang may kumatok sa pintuan, sino yan? Tanong ko, at bumukas ito, si junie, masayang masaya at may dalang asul na paperbag, oh junie, diba may salu-salo kayo sa bahay, bakit ka nandito? Tanong ko, teacher… hindi na po ba talaga tayo babalik sa neverland?, tanong niya, napatigil ako, at napaisip, hindi na nga ba ako babalik ng neverland? Ganun na nga ba kalala o kalaki ang galit ko kay pete? Hindi na nga ba mahalaga sa akin ang pagkakaibigan namin nila artemis? Junie, makinig ka, hindi natin mundo iyon, ang ibig kong sabihin, ang neverland, at kahit kalian, hindi tayo magiging parte noon, dahil mga mortal tayo, walang kapangyarihan, walang kaharian o kayamanan, mas makabubuting, dumito na lang tayo, junie, at kalimutan na lang ang nakaraan, nalungkot ang bata, pero wala na siyang magagawa, iyon na ang aking pasya, may gusto pa sanang sabihin si junie pero mas pinili niyang ngumiti, iniabot sa akin ang dala dala niyang asul na paperbag, at sinabing, teacher randy, maraming maraming salamat po sa lahat, sana po magustuhan ninyo ang aking simpleng regalo, ano ito? Sabi ko, buksan nyo po, sabi niya, at nagulat ako sa laman nito: ang berdeng sumbero ni pete, na may dilaw na pakpak! Junie, magpaliwanag ka, papaano to napunta sa iyo? Tanong ko sa kanya FLASHBACK, BAGO KAMI UMALIS SA NEVERLAND, Pumasok muna sa kwarto ni pete si junie, malungkot, pumunta siya sa lamesita, nagsulat sa isang papel, nakasaad doon ang mga katagang: Kuya Pete, maraming salamat po sa inyo, aalis na po kami ni teacher randy, hindi kop o alam kung kalian kami babalik, pero pangako babalik po ako kasama siya, junie, at binaba niya ang pluming panulat, paalis na sana siya nang mapansin ang isang bagay, END OF FLASHBACK at ninakaw mo to? Sabi ko opo, patawad teacher, sabi niya, napaisip ako, kahit sisihin ko siya, wala na, huli na ang lahat, hindi ko na maibabakik ang sombrero ni pete, not unless, bumalik ako doon, no! no way! Hindi na! hindi na talaga! And that’s final! Alam mo junie, magagalit sana ako sayo dahi masama ang kumuha ng bagay na hindi sa iyo, pero, ano pang magagawa natin, huli na ang lahat, dahil ibinigay mo ito sa akin, itatago ko na lang ito junie, salamat din, dahil kahit papaano naging mabuti kang mag aaral, o siya! Baka hinahanap ka na ng mga magulang mo, umuwi ka na sa inyo, pagkayag ko kay junie sa pinto, sir randy, hmmm, pag babalik kayo sa neverland, sabihan nyo lang ako ha!, ginulo ko ang buhok niya, ang kulit mo talaga! Alis na! at umalis na siya. Nandito ako sa garden sa likod ng school building,tinatamad pa akong umuwi ng bahay, inaaya ako ng mga co teachers ko sa party na inorganize nila, pero, tumanggi ako, nagdahilan ako na maysakit ako, kahit wala naman, kahit ang totoo, ang sakit ko, pagiging brokenhearted, sa talipandas na pete, lumalanghap ng sariwang hangin, nakatanaw sa mga bulaklak at puno, yumuko ako, at napansin ko na suot ko pala ang asul na susi na bigay ni (makikilala nyo sa mga susunod na chapters) nakakatawa lang isipin na para akong si sakura ng cardcaptor sakura, parang bata na maysuot nito, matanggal na nga, kinapa ko ang lock, bakit ganun? Hindi ko matanggal ang lock! At umilaw ito! Seryoso? Baka naman may pailaw yung susi, pero wala eh! Hanggang sa, hala! Lumutang yung susi at may tinuturo itong direksyon, sa malaking puno ng narra! Hindi hindi to totoo! Malikmata lang yan, randy, sabi ko sa sarili ko, kinurap kurap ko pa ang aking mga mata at kinusot pero hindi eh! Nakaturo talaga yung susi doon! Tama, aalis na ako dito, baka lang pagod lang ito, sabi ko sa sarili ko pero ang nangyari, hinatak ako ng susi, oo ng mismong susi! Ano ba! Tigilan mo nga ako! Sabi ko sa susi, pero may sariling buhay ang susi, hinatak ako ng marahas hanggang sa nasa tabi na ako ng punong narra na tinuturo nito, oh tapos? Ano bang kailangan mo sa akin! Nasasakal na ako ah! Tanong ko sa susi at hindi ko nagustuhan ang sumunod na nangyari, ahhhhghhhh! May puting malwanag na portal na bastang sumulpot sa punong narra at hinatak ako nito!.ITUTULOY. AUTHORS NOTE:  o ayan ah as I promised, after ng mga nakakasad  na mga pangyayari sa buhay ko noong 2019, nakapag update na ako ng PETE AND RANDY, BOOK 2, ano nga kayang mangyayari kay randy? Saan kaya siya mapapadpad?Sa neverland pa rin ba? At ano na nga kayang nangyari kila pete after umalis nila randy doon? Well malalaman nantin yan sa mga susunod na chapters, maraming salamat po sa mga nagaantay ng update, do vote, comment and put these in your w*****d, booklet or dreame library, hanggang sa susunod na update! Mwah! Kiniss kita, ayaw mo ba? hehe